Post Description

De vrouw die met vuur speelde is het tweede deel uit de Millennium-trilogie van Stieg Larsson. Evenals het eerste deel Mannen die vrouwen haten is het een vuistdik boek van 568 bladzijden. Hoofdpersonen zijn wederom Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man, uitgever van Millennium, een kritisch tijdschrift dat misstanden in de Zweedse samenleving aan de kaak stelt. Lisbeth is een wiskundig genie die in sociaal opzicht volledig op eigen kompas vaart. Haar gevoel voor sociale verhoudingen is slecht ontwikkeld en ze heeft een eigenzinnig moreel besef. Daarnaast is ze een bijzonder getalenteerde computerhacker. 
In De vrouw die met vuur speelde staat het tijdschrift Millennium op het punt om met een opzienbarende onthulling te komen over vrouwenhandel in Zweden. Dan worden twee journalisten vermoord die werkten aan dit thema. Alle verdenkingen gaan in de richting van Lisbeth Salander. Er valt nog een derde dode en weer wordt haar naam in verband gebracht met deze moord. Het gevolg is dat ze in heel Zweden wordt gezocht. Voor haar betekent dit: ondergronds gaan, onzichtbaar opereren en veel hacken. 

De vrouw die met vuur speelde is een lijvig boek dat blijft boeien. Ondanks de omvang blijft de vaart er meestal flink in en volgen gebeurtenissen en dialogen elkaar in rap tempo op. Stieg Larsson vertelt een verhaal met ‘body’.
Lisbeth Salander en Mikael Blomkvist zijn de hoofdpersonen, maar tal van opmerkelijke andere personages komen voorbij. En toch is het niet lastig om ze van elkaar te onderscheiden. De auteur heeft flink geïnvesteerd in de verhalende kant en de gebeurtenissen worden vanuit meerdere perspectieven belicht. De ene keer is het woord aan de politie, daarna volgt Lisbeth Salander, Mikael Blomkvist of andere personages. Het gevolg is dat er veel afwisseling ontstaat waardoor het tempo hoog is en de spanning aanwezig blijft. 
De belangrijkste persoon is ongetwijfeld Lisbeth Salander. Zij komt volop uit de verf en groeit als karakter. De lezer komt meer te weten over de achtergronden van haar persoonlijkheid. Aan het eind van het boek staan enkele verwijzingen naar Pippi Langkous. Ongetwijfeld vertoont zij op sommige punten verwantschap met Lisbeth Salander.  
Lisbeth opereert in dit boek overwegend in haar eentje, hackt er stevig op los en haalt alles uit de kast. Dit levert soms spectaculaire scènes op. 
Beetje bij beetje ontstaat helderheid over de moorden en het verband met Lisbeth Salander. 
De finale is weliswaar enigszins overtrokken en een tikje ongeloofwaardig, maar het past wel bij het ‘Pippi Langkous- gehalte’ van Lisbeth Salander. Een ander kritiekpunt is dat Stieg Larsson soms iets teveel woorden nodig heeft. 

Overeind blijft dat De vrouw die met vuur speelde een eigentijdse misdaadroman is over de journalistiek in Zweden gecombineerd met politiewerk, maatschappelijke vraagstukken en interessante personages. Een boek waarvan je de afloop wilt weten, na een leespauze is het oppakken van de draad van het verhaal gemakkelijk.  
Een spannend leesavontuur voor meerdere donkere dagen en voorzien van tal van interessante ingrediënten voor de verfilmingen die in 2008 van start gaan.  
Het derde boek uit de serie is gepland in Nederlandse vertaling voor november 2008 en zal waarschijnlijk gaan heten: Gerechtigheid.