Post Description

Ze speelde in Lone Justice, een cow punk band in de tachtiger jaren, maakte naam  met alt-rock in de negentiger jaren, toen zakte het een beetje in maar ze bleef voor velen een cultfiguur. Ze verdween van de radar en nu, dertien jaar later komt ze met een nieuw album. Ze bespreekt de lastige periode van al die jaren zoals een scheiding en haar coming out als een “pansexual, polyamorous, gender-fluid dyke”. Een hele mond vol.

Het is een dramatisch en bombastisch werkstukje geworden, groots bij vlagen, soms afgeladen met strijkers die tot enorme crescendo’s komen. En toch blijft haar stem zodanig overeind dat je het gevoel hebt dat ze dichtbij je staat te zingen. 

Makeafuzz.com maakte een vergelijking die mij wel beviel:
“Stel je voor, hartje zomer, de zon schijnt volop en je loopt door Ierland. Je nadert het zuidelijkste punt, Ceann Bró (nummer 9 op het album), Iers voor Brow Head, en je rugzak heb je stevig omgebonden. Je geniet van de omgeving en je ziet in de verte een zeearend vliegen. Die arend komt ineens wel erg dichtbij, grijpt met zijn klauwen je rugzak en tilt deze met jou er nog aan de lucht in. Samen zweven jullie over land en over zee, wat een machtig uitzicht, wat een geweldige, vrije, glijdende vlucht. Dat is het gevoel dat Maria McKee oproept met haar laatste album La Vita Nuova.”

Ik ben er inmiddels aan gewend en vind het een prachtig album.

Tracklist:
1 - Effigy of Salt
2 - Page of Cups
3 - Let Me Forget
4 - I Should Have Looked Away
5 - Right Down to the Heart of London
6 - La Vita Nuova
7 - Little Beast
8 - Courage
9 - Ceann Bró
10 - The Last Boy
11 - I Never Asked
12 - Just Want to Know If You're Alright
13 - Weatherspace
14 - However Worn

Staat er compleet op, 20% pars mee gepost. Met zeer veel drank aan de originele poster.

“Muziek is kunst en kunst moet voor iedereen bereikbaar zijn, anders is het elitair.”

https://www.youtube.com/watch?v=AdWENw7opwo&feature=emb_logo