Post Description

Krentenuitdepop schreef het volgende:

Een aantal geweldige zangeressen eert het werk van Tom Waits op een verrassend veelzijdig maar ook verrassend sterk album
Als liefhebber van vrouwenstemmen kan ik niet heen om Come On Up To The House, waarop een aantal van mijn favoriete zangeressen aan de haal gaat met de songs van Tom Waits. Bij Tom Waits denk ik in eerste instantie aan een unieke stem, maar ook vrouwenstemmen kunnen uitstekend uit de voeten met zijn songs. Een aantal gelouterde zangeressen en een aantal nieuwkomers verrassen met doorleefde interpretaties van de songs van Tom Waits, waarbij ze in vrijwel alle gevallen ook hun eigen geluid weten te behouden, waardoor Come On Up To The House ver uit stijgt boven het gemiddelde “tribute album”.

Er is wat mij betreft niets mis met het eren van muzikale helden op een “tribute album”, maar het levert maar zelden een album op dat ik meer dan een paar keer uit de kast trek. 

Ik was op voorhand echter wel heel nieuwsgierig naar Come On Up To The House van Women Sing Waits. Enerzijds omdat Tom Waits een groot songwriter is, maar zijn stem bij mij wel wat tegen de haren in strijkt. Anderzijds omdat ik nu eenmaal een enorm zwak voor vrouwenstemmen heb. 

Het zijn ook nog eens vrouwenstemmen die ik in een aantal gevallen heel hoog heb zitten. Door de bijdragen van Aimee Mann, Phoebe Bridgers, Allison Moorer en Shelby Lynne, Patty Griffin en Courtney Marie Andrews kom ik op Come On Up To The House een aantal van mijn persoonlijke favorieten tegen en ook de rest mag er zijn. 

Come On Up To The House werd fraai gearrangeerd en geproduceerd door Warren Zanes, die in de liner notes het volgende zegt over het project: “Tom is a true original as a songwriter, singer and arranger. There’s just no one like him. Beneath some of the layers of sound and his truly unique vocal phrasing, are some of the most beautiful and heartfelt songs I’ve ever heard. After some great creative discussions many years back with an old publishing colleague, the concept of focusing on the sheer beauty of these songs by having them interpreted by a group of amazing artists with stunning voices, was a must-do project. Fast forward fifteen years later, we were thrilled with the passion and enthusiasm these artists showed when we approached them with the idea, which you can hear in their performances. Truly a musical celebration.” 

Ik kan de woorden van de Amerikaanse muzikant en producer alleen maar onderschrijven. Het album opent prachtig met de titeltrack van het trio Joseph, van wie ik nog een album op de stapel heb liggen. Dat album moet ik maar eens snel gaan beluisteren, want de zang van de dames van Joseph is goed voor kippenvel. 

Het wordt prachtig gevolgd door mijn oude held Aimee Mann, die het ook nog eens prachtig gearrangeerde Hold On vol doorleving vertolkt. Jonge held Phoebe Bridgers volgt en laat in het met heel veel gevoel vertolkte Georgia Lee horen hoe ze is gegroeid als zangeres de afgelopen twee jaar. Voor zang met gevoel ben je ook aan het juiste adres bij Allison Moorer en Shelby Lynne, die Ol ’55 voorzien van flink wat melancholie en passie en tekenen voor een van de onbetwiste hoogtepunten op het album. 

Het zijn niet alleen maar grote of de verwachte namen die een topprestatie leveren op Come On Up To The House. Angie McMahon, die dit jaar debuteerde zorgt voor kippenvel met haar ingetogen vertolking van Take It with Me, terwijl de alweer wat vergeten Corinne Bailey Rae een zwoele en meeslepende van Jersey Girl neerzet. 

Dat grootheden als Patty Griffin, Rosanne Cash en Iris Dement uit de voeten kunnen met de songs van Tom Waits wekt geen verbazing, maar ook in deze gevallen is het resultaat wonderschoon. 

De mij onbekende Kat Edmonson levert een mysterieuze folk-noir versie van You Can Never Hold Back Spring af, terwijl Courtney Marie Andrews nog maar eens laat horen dat ze tot de betere countryzangeressen van het moment behoort. De afsluiter is voor de mij onbekende The Wild Reeds die met Tom Traubert’s Blues aan de slag mogen en er een totaal andere song van maken, die rauwheid vervangt door bijna pastorale klanken. 

Het knappe is dat alle zangeressen op Come On Up To The House hun eigen geluid weten te behouden en opereren in hun vertrouwde genre, maar ook een consistent klinkend album afleveren dat met veel liefde voor het werk van de oude meester Tom Waits is gemaakt, maar ook ruimte biedt aan de creativiteit van een aantal geweldige zangeressen. Het levert een “tribute album” op dat ik nog wel met enige regelmaat uit de kast zal trekken en dat meer dan eens in de categorie wonderschoon valt. 

Tracklist:
01. Joseph - Come On Up to the House
02. Aimee Mann - Hold On
03. Phoebe Bridgers - Georgia Lee
04. Shelby Lynne & Allison Moorer - Ol' 55
05. Angie McMahon - Take It with Me
06. Corinne Bailey Rae - Jersey Girl
07. Patty Griffin - Ruby's Arms
08. Rosanne Cash - Time
09. Kat Edmonson - You Can Never Hold Back Spring
10. Iris DeMent - House Where Nobody Lives
11. Courtney Marie Andrews - Downtown Train
12. The Wild Reeds - Tom Traubert's Blues

Staat er compleet op, 20% pars meegepost. Met zeer veel dank aan de originele poster.

“Muziek is kunst en kunst moet voor iedereen bereikbaar zijn, anders is het elitair.”

https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=yF6xh4nMFug&feature=emb_logo