Post Description

Hannah Jones krijgt als ze vier jaar oud is leukemie. Ze geneest, maar de chemokuren hebben haar hart beschadigd. Ze lijkt over haar hartprobleem heen te groeien, maar als ze twaalf jaar oud is, gaat het toch niet goed. Ze wordt steeds zieker en een harttransplantatie lijkt de enige kans op overleven. Maar Hannah wil niet, ze is het spuugzat om de hele tijd in het ziekenhuis te liggen en wil naar huis. Ze weigert de harttransplantatie en tekent ook een niet-reanimerenverklaring. Haar ouders, hoe moeilijk ze Hannah's beslissing ook vinden, staan achter haar. Volgens de artsen heeft Hannah dan nog drie maanden tot een half jaar te leven. Maar Hannah knapt wat op en twee min of meer goede jaren volgen; soms kan Hannah zelfs naar school. Vlak voor haar veertiende verjaardag gaat het echter mis, de rechterkant van haar hart begeeft het. Dit keer besluit Hannah echter wel een harttransplantatie te ondergaan. Hannah en haar moeder komen beurtelings aan het woord in dit ontroerende, vlot vertelde, waargebeurde verhaal over ernstig ziek zijn, moeilijke keuzes maken en de band tussen moeder en dochter.