Post Description

Whitney Elizabeth Houston (Newark, 9 augustus 1963 - Beverly Hills, 11 februari 2012) was een Amerikaans zangeres die door melismes versierde soulmuziek zong.

Houston werd beschouwd als één van de beste zangeressen ooit vanwege haar uiterst professionele zangtechniek, groot stembereik van vijf octaven en de mogelijkheid tot het zingen van verschillende genres muziek.
Inhoud
 [verbergen] 

    1 Biografie
        1.1 1963-1984
        1.2 1985-1986: Eerste succes
        1.3 1987-1991: Status van een superster
        1.4 1992-1994: Huwelijk met Bobby Brown en The Bodyguard
        1.5 1995-1997: Waiting To Exhale, The Preacher's Wife en Cinderella
        1.6 1998-2000: My Love Is Your Love en The Greatest Hits
        1.7 2000-2005: Just Whitney, drugsgebruik en persoonlijke problemen
        1.8 2006-2009: Scheiding en I Look to You
        1.9 Privéleven
    2 Discografie
        2.1 Albums
        2.2 Singles
        2.3 Top 2000
    3 Externe links

[bewerken] Biografie
[bewerken] 1963-1984

Houston was een dochter van de zangeres Cissy Houston (achtergrondzangeres van onder anderen Elvis Presley en Aretha Franklin) en een nicht van de zangeres Dionne Warwick. In haar kinderjaren kwam Houston al vroeg in aanraking met muziek. Samen met haar moeder toerde ze als tiener langs diverse nachtclubs en ontwikkelde daarmee haar zangstem. Als veertienjarig meisje in 1977 was ze de leadvocaliste op het nummer "Life's A Party" van de Michael Zager Band. Frontman Zager regelde een platencontract voor de zangeres, maar haar moeder vond dat Houston eerst haar school moest afronden, voordat ze zich in mogelijk succes zou storten. In 1978 was Houston één van de achtergrondzangeressen op Chaka Khans I'm Every Woman, dat Houston in de jaren negentig in een eigen versie zou opnemen voor de soundtrack van de film The Bodyguard. Ook op de platen van Jermaine Jackson en Lou Rawls was Houston te horen. Begin jaren tachtig kwam haar carrière als fotomodel van de grond. Zo poseerde ze voor Seventeen Magazine en was ze één van de eerste vrouwen met een donkere huidskleur die de omslag sierde. In 1983 zag Gerry Griffith (werkzaam bij platenlabel Arista Records) Houston optreden met haar moeder in een New Yorkse nachtclub. Hij was onder de indruk van haar talent en bracht Houston in contact met Clive Davis, het hoofd van het label. Na een showcase was ook Davis in de ban van haar talent, waarna al snel een platencontract volgde. Tijdens de The Merv Griffin Show maakte Houston haar Amerikaanse televisiedebuut.
[bewerken] 1985-1986: Eerste succes

Hoewel Houston in 1983 bij Arista een contract tekende voor meerdere albums, werd er niet meteen een begin gemaakt met haar eerste cd. Clive Davis wilde het juiste materiaal voor de zangeres hebben en dat kostte tijd. Houston nam als eerste het nummer Hold Me op, een duet met Teddy Pendergrass dat in 1985 op haar album terechtkwam. Het nummer verscheen ook op single en werd een Top 5-R&B-hit in de Verenigde Staten; voor Houston haar eerste succes in de hitlijsten. In februari 1985 verscheen Houstons titelloze debuutalbum, geproduceerd door Michael Masser, Kashif, Jermaine Jackson en Narada Michael Walden. De leadsingle Someone For Me flopte en het album dreigde daardoor dezelfde kant op te gaan. De daaropvolgende single You Give Good Love bereikte de derde plaats in de Billboard Hot 100 en bezorgde Houston haar doorbraak. Hierna steeg het album steeds hoger in de Amerikaanse albumlijst. Het jazzy Saving All My Love For You was het volgende succes. Houston behaalde er haar eerste Amerikaanse nummer 1-hit mee. Ook in Engeland behaalde dit nummer de eerste positie in de hitlijsten. De single How Will I Know (tevens nummer 1 in de VS) vormde met zijn videoclip MTV, een zeldzame prestatie, aangezien er in die tijd nog vrij weinig clips van Afro-Amerikanen op de muziekzender getoond werden[bron?]. Voor Houston was het haar debuut bij een groot publiek. In 1986, bijna een jaar na de verschijning van haar debuutalbum, stond dit 14 weken op de eerste plaats in de Amerikaanse albumlijst. Met "Greatest Love Of All" scoorde Houston hierna haar vierde nummer 1. Tijdens de Grammy Awards in '86 ontving Houston haar eerste Grammy: Best Pop Vocal Performance voor Saving All My Love For You. Hierna volgden onder andere een aantal American Music Awards en een MTV Video Music Award.
[bewerken] 1987-1991: Status van een superster

Houstons tweede album, simpel "Whitney" genaamd, verscheen in juni 1987. De productie was in handen van dezelfde mensen die verantwoordelijk waren voor de sound op haar debuutalbum. In de VS en het Verenigd Koninkrijk debuteerde de cd op nummer 1 in de albumlijsten. Houston was daarmee de allereerste zangeres die dit voor elkaar kreeg. Ook in andere landen bereikte het album de top. De vier uitgebrachte singles I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me), Didn't We Almost Have It All, So Emotional en Where Do Broken Hearts Go bereikten allemaal de eerste plaats in de VS. In totaal stond Houstons nummer 1-succes daardoor op zeven stuks, een record waarmee ze The Beatles en Elvis Presley versloeg die ieder zes nummer 1-hits achter elkaar behaalden. Ze is tot de dag van vandaag de enige artiest die zeven opeenvolgende nummer 1-hits had. ''Love Will Save The Day'' was de laatste single die van dit album werd getrokken. Het behaalde niet de eerste plaats maar werd wel een Amerikaanse Top 10-hit. Het duet met haar moeder I know him so well is alleen in sommige Europese landen op single uitgebracht. "Whitney" behaalde negen keer platina voor de verkoop van 9 miljoen stuks in de VS alleen al. Tot nu toe is het album wereldwijd 25 miljoen keer verkocht. Tijdens de Grammy's in 1988 ontving de zangeres haar tweede award voor Best Pop Vocal Performance voor ''I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me)''. Kort na de verschijning van het album ging Houston tevens voor de eerste maal op tournee met de 'Moment Of Truth World Tour'. In april 1988 stond Houston viermaal in een uitverkocht Ahoy Rotterdam.

Voor de Olympische Zomerspelen 1988 zong de zangeres het nummer One Moment In Time in, dat wederom een grote hit werd. Het kwam niet tot de eerste plaats in de Verenigde Staten (Top 5) maar schopte het wel tot nummer 1 in onder andere Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Met het succes van twee albums op haar naam werd Houston gezien als de grootste sensatie sinds Michael Jackson. Op haar derde album I'm Your Baby Tonight dat in 1990 verscheen ging de zangeres een wat meer urban-achtige kant op. Het titelnummer en All The Man that I Need werden wereldhits en Houstons achtste en negende Amerikaanse nummer 1-hit. Andere singles als My name is not Susan, Miracle, I Belong to you en We didn't know (duet met Stevie Wonder) werden minder grote hits. Toch haalde de verkoop van het album het succes van de voorgaande cd's bij lange na niet. Er zijn er wereldwijd zo'n 10 miljoen van verkocht. In 1991 kreeg Houston de kans om tijdens de Super Bowl XXV het Amerikaanse volkslied (The Star-Spangled Banner) te zingen voor een miljoenenpubliek. Haar opname van het nummer verscheen ook op single en haalde de Amerikaanse Top 20, waarmee ze de eerste artieste ooit was die met het volkslied in pop-versie het tot de hitlijsten schopte.
[bewerken] 1992-1994: Huwelijk met Bobby Brown en The Bodyguard

Over Houstons liefdesleven werd van begin af aan gespeculeerd in de media. Zo had ze ooit een date met acteur Eddie Murphy. Uiteindelijk viel ze voor de charmes van R&B-ster Bobby Brown in 1989. Na drie jaar stapten zij in het huwelijksbootje. Door het succes van haar muziek werden Houston diverse filmaanbiedingen gedaan, maar ze voelde er in eerste instantie niet veel voor, omdat ze te onervaren was.[bron?] In 1984 speelde ze een kleine rol in de televisieserie Gimme a Break!. In 1992 maakte Houston haar filmdebuut naast Kevin Costner in de thriller "The Bodyguard". Hierin speelde ze de succesvolle zangeres Rachel Marron, die last kreeg van een stalker en daardoor een innige band opbouwde met haar bodyguard. Voor de gelijknamige soundtrack nam Houston een aantal nieuwe nummers op: I Will Always Love You (coverversie van het nummer van Dolly Parton uit 1974), I'm Every Woman (coverversie van het nummer van Chaka Khan, die zelf ook te horen is op de achtergrond), Run To You, I Have Nothing en Queen Of The Night. Alle scoorden wereldwijd enorm hoog in de hitlijsten en de soundtrack van 'The Bodyguard' verkocht 42 miljoen exemplaren. Het leverde Houston ook weer een aantal Grammy's op. 'I Will Always Love You' werd een nog groter succes dan het origineel van Dolly Parton en wordt nog altijd gezien als één van Houstons grootste hits met een nummer 1-notering over bijna de gehele wereld. De single is een van de bestverkochte ooit.

In maart 1993 werd haar dochter geboren.
[bewerken] 1995-1997: Waiting To Exhale, The Preacher's Wife en Cinderella

In 1995 speelde Houston naast Angela Bassett, Loretta Devine en