Post Description

Singer/songwriter Charlie Cunningham is een geweldige gitarist. Hij heeft twee jaar in Sevilla doorgebracht om dit te bereiken. Hij vereert ons met zijn tweede album Permanent Way. Hij is een vrij in zichzelf gekeerd mens en de CD straalt dat ook uit. Het is muziek waarbij je alleen gelaten wilt worden, je wilt naar het binnenste reizen om alles van dichtbij mee te maken. Geen plak voor anderen hier.

Zoals gewoonlijk maakt hij akoestische muziek spectaculair, strakke ritmes, mooie herinneringen, je gaat drijven. Maar niet alles is vrolijk In ‘Bite’ verhaalt hij over giftige relaties.  Hij jammert: howls “The stone cold friends that let you keep poisoning your blood / Those same friends mock you when they leave poison in your blood.”

Spellbinding houdt je vast. Zijn stem bracht mij in verrukking, een klassiek geluid met een schier bodemloze diepte. Hij dwingt je je romantische gevoelens bloot te geven en dan bedoelt hij niet de goedkopere soort.  Hij raakt je, als je het toelaat.

Tracklist:
1. Permanent Way (4:12) 
2. Don't Go Far (3:39) 
3. Sink In (3:20) 
4. Headlights (3:32) 
5. Different Spaces (3:40) 
6. Monster (4:09) 
7. Interlude (Tango) (1:11) 
8. Bite (3:32) 
9. Hundred Times (3:09) 
10. Maybe We Won't (3:10) 
11. Force of Habit (5:10) 
12. Stuck (3:46)

Staat er compleet op, 20% pars meegepost. Met zeer veel dank aan de originele poster.

“Muziek is kunst en kunst moet voor iedereen bereikbaar zijn, anders is het elitair.”


https://www.youtube.com/watch?v=Gn0NUodkwJM